Długosiodło

Powierzchnia Gminy: 168 km²
Liczba mieszkańców : 7664




Historia
Długosiodło to wieś bardzo stara. Podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w 1998r. w okolicach Kornacisk odnaleziono ślady domostw (paleniska, fragmenty naczyń i narzędzia) z około II w. n.e. - okresu zwanego w archeologii okresem "rzymskim". Pierwszą wzmiankę historyczną można znaleźć w dokumencie księcia Konrada Mazowieckiego z 1203r., który głosi, że książę darował tę wieś wraz z innymi posiadłościami biskupowi płockiemu Gunterowi. W tych średniowiecznych zapiskach nazwę miejscowości zapisano jako Długosedle. Swoje miano zyskała najprawdopodobniej od wyglądu rozciągającej się wzdłuż traktu osady - sioła, położonej w dolinie między wzgórzami. Warszawa jest więc przynajmniej 300 lat młodsza od Długosiodła. W 1262 roku miała tu miejsce krwawa bitwa mazowieckiego rycerstwa z połączonymi siłami Litwinów, Rusinów i Jaćwingów, którzy spustoszyli całą ziemię pod przywództwem Mendoga i Swarna. Z tych czasów, według miejscowego podania, pochodzi do dziś widoczny piaszczysty nasyp zwany Jaćwingowym Wałem. Są jeszcze malownicze Dziewcze Góry, wydmy porośnięte częściowo sosnowym borem. Według podań, tutaj zapadły się pod ziemię dziewczęta kurpiowskie, uciekające przed napastującymi je żołnierzami szwedzkimi. Henryk Sienkiewicz w "Potopie" wymienia Długosiodło jako jedno z miejsc, przez które przejeżdżał główny bohater powieści – Andrzej Kmicic.
Prawdopodobnie w 1794r., w czasie Insurekcji, Naczelnik Tadeusz Kościuszko zatrzymał się w Długosiodle podczas podróży z Warszawy do Ostrołęki. Aby uczcić to wydarzenie i na cześć wielkiego Polaka jego imieniem nazwano ulicę oraz Publiczną Szkołę Podstawową w Długosiodle. W Długosiodle znajdują się również dwa pomniki: Tadeusz Kościuszko na koniu - pomnik z brązu ufundowany w 1977 roku przez mieszkańców Długosiodła oraz pomnik z popiersiem bohatera ufundowany "w setną rocznicę skonu". W 1831 roku doszło tu do zwycięskiej bitwy, w której wojska polskie pod dowództwem gen. Jankowskiego wyparły Rosjan z Długosiodła i okolicznych lasów. W 1863r., na przełomie lutego i marca, Zygmunt Padlewski w okolicach Długosiodła i Przetyczy przeprowadził zgrupowanie wojsk powstańczych. W latach 1939 - 44 okoliczne lasy były terenem działań partyzanckich. Ziemie gminy Długosiodło są jak alfabet żywej pamięci, znaczone litera po literze cmentarzami, zbiorowymi mogiłami, samotnymi grobami, pomnikami, krzyżami i tablicami upamiętniającymi wojenne wydarzenia i tych, którzy cierpieli i zginęli.

Turystyka
Na terenie przykościelnym rośnie najstarsze i najtęższe drzewo Puszczy Białej. Jest to dąb szypułkowy "Jan" posadzony w 1481 roku. Mierzy 25 metrów, a w obwodzie ma około 650 cm. Dąb, jako pomnik przyrody został objęty ochroną prawną w 1973 roku.
Znaczącym elementem krajobrazu gminy są lasy stanowiące pozostałość dawnych kompleksów puszczańskich Puszczy Białej. Ogólna powierzchnia lasów wynosi około 6500 ha. Przeważajcymi typami siedlisk leśnych jest bór świeży i bór mieszany. W drzewostanach dominującym gatunkiem jest sosna. Na piaszczystych wymach spotkać można samotnie rosnące sosny z rozłożystą, koroną. W leśnych kniejach zamieszkują: sarna, dzik, lis, jeleń, wędrowny łoś oraz pospolite szaraki.



źródło: oficjalna strona Gminy Długosiodło: http://dlugosiodlo.pl